شبـــــــی غمگین،شبی بارانی و سرد

                     مـــــــرا در غربت فردا رها کرد

بـــــه من میگفت،که تنهایی غریب است

                   بــــــبین با غربتش با من چکار کرد

تــــمام هستی ام بود و ندانست

                  کـــــه در قلبم چه آشوبی به پا کرد

و او هــــــــرگز شکستم را نفهمید

                 اگـــــر چه تا ته دنیا صدا کرد...